DOLLS-MASTER

ไม่มาก ไม่น้อย มีสอง เสมอ
หนึ่งกระทำ หนึ่งความคิด
แต่สิ่งไหนจะนำมาซึ่งความสำเร็จ
ความคิด หรือ กระทำ

นานมากแล้ว ที่ไม่ได้อัพ blog นี้เลย
ใช่ว่าจะปล่อยร้างอะไร แต่ถ้าไม่อัพเลยก็เดี๋ยวจะไม่แจ่ม
วันนี้เลยขอมาพูดถึงความรู้สึก ที่เก็บเกี่ยวจากเรื่องต่างๆ
ตลอด 4 เดือนที่หายไปในทะเลแคริบเบี้ยน

แต่เรื่องที่จะพูดถึงต่อไปนี้ ไม่ได้เกี่ยวกับงานโออิชิเลยนะครับ
แค่เอารูปในวันงานมาลงให้ได้ชมกัน

entry ที่แล้ว ผมบอกว่า
ผมประทับใจกับมิตรภาพที่ดีของเพื่อนๆ ในวงการ cosplay

ใช่ครับ ผมคิดเช่นนั้น

คอสกัปตันแจ๊คอีกครั้ง หลังจากที่ไม่ได้คอส...ตัวอื่นเลย 55


ผมไม่ใช่คนที่มีความรู้ในวัฒนธรรมญี่ปุ่นเท่าไรนัก
เว้นแต่เป็นเรื่องที่ผมสนใจมากๆ
จึงไม่ขอแสร้ง แสดงตัวว่ารอบรู้หรือเจนจบ
ผมเล่นหมากล้อมได้ไม่เอาไหนเลย
แต่ผมค้นพบว่า ปัญหาของบางคนอยู่ที่มุมมอง

ทำไม เซียนข้างกระดานถึงมองเห็น ในสิ่งที่คนเล่น อาจไม่เห็น
ก็ถูกครับที่มันไม่ได้เป็นเช่นนี้ไปทุกครั้ง

 
         หีบของเดวี่ โจนส์ ไขกุญแจได้จริงๆนะเอ้อ

แต่ผมสงสัยว่า ทำไมมันจึงเกิดขึ้นได้ และมันน่าสนใจมากทีเดียว
ผมอาจไม่เคยชนะการเล่นหมากล้อมเลย
สิ่งที่ผมได้ ไม่ใช่พื้นที่บนกระดาน
หรือเชลยเม็ดเล็กๆเท่าเมนทอส ที่ผมจับได้
แต่เป็นปรัชญาชีวิตที่คิดได้จาก มุมมอง

เมื่อคนเรา ต้องลงไปเผชิญหน้ากับปัญหา
อาจมืดบอดและกดดัน จนความคิดไม่โลดแล่น
ถึงบางคนจะปราดเปรื่องและคุมสติได้ดีในขณะนั้น
แต่ไม่ใช่ทุกคนจะทำได้

     น้องหนึ่งมาคอสโจ๊กเกอร์ เหมือนมากอ่ะ จะมาแย่งหีบเรอะ ไม่มีทาง!!


บางคน จดจ่อกับปัญหามากเกินไป มุมมองจึงคับแคบนัก
ไม่กว้างขวางเช่นคนที่เฝ้าดูอยู่
จึงต้องมีคนรับฟัง ให้คำปรึกษา คนที่ไม่ได้อยู่ในสภาวะปัญหานั้นๆ
เพราะเขาจะมองมันได้ดีกว่า
บางครั้งผมก็ออกมาเป็นคนที่ยืนดูอยู่ข้างกระดาน
เฝ้าดูอย่างคนธรรมดา ทำให้ผมได้เห็นในสิ่งที่ กบว. ไม่ได้เซ็นเซอร์

หมาก ที่แต่ละคนเลือกที่จะวาง

พร๊อพบางจุด แก้ไขใหม่จากเดิม ให้มีรายละเอียดสมจริงขึ้น

จนเริ่มทำให้ความคิดของผมใน entry ที่แล้ว สั่นคลอน
ผมได้เจอคนที่สามารถเรียกว่า เพื่อน ได้เต็มปากจริงหรือ

ในยามที่หมากสีขาว ล้อมหมากสีดำไว้จนหมด
หมากสีดำนั้นตกเป็นเชลย

งานสนุกดีนะ ในหีบมีแต่ชาโออิชิ กินฟรีตลอดงานนน เย่!!

ถ้าใครคนหนึ่งมองว่า หมากสีขาว มาล้อมหมากสีดำ
เพราะหมากสีขาว เป็นแค่ทหารที่มาอารักขาหมากสีดำ
ซึ่งสำคัญเทียบเท่าจักพรรดิ์
หมากสีดำนั้นกลับประเมินค่าไม่ได้

คนละคน คนละความคิด คนละกฏ

อากาศก็ร้อน ถือหีบตลอดงาน เมื่อยเหมือนกันนะ แต่สนุกดี เจอเพื่อนๆเพียบเลย

แต่สิ่งที่บอกว่าหมากสีดำแพ้ คือกติกา ที่ระบุวิธีเล่นว่าต้องเป็นเช่นนั้น

ในชีวิตจริง เราทุกคนมีกติกาในใจ และใช้มันตัดสินคนรอบข้างโดยไม่รู้ตัว
ถ้าใครคิดขัดแย้ง หรือไม่คล้อยตาม ในใจก็เกิดความรู้สึกต่อต้าน
ในกรณีของคนใจกว้าง จะเปิดรับกติกาของผู้อื่น
แต่มากคนก็มากความ

           คราวนี้เปลี่ยนเป็นชุดลำลองได้ด้วยยย

ถ้านักกีฬาฟุตซอล เลื่อนโกล์รูหนู หนีลูกบอล
หรือนักบาส เอาบันไดมาพาดแป้น แล้วปืนขึ้นไปดั๊งค์
ด้วยข้ออ้างว่า นี่คือกติกาของฉัน เธอรู้ไหมว่าเธอต่างหากที่ผิด
มันจะเกิดอะไรขึ้น

คนที่ไม่ผิด อาจถูกตำหนิว่าผิด โดยคนที่มืดบอดอยู่ในปัญหาของตน

                          วางหีบซักแป๊บบบ

ถ้าผมเจอคนแบบนี้จะจับโยนลงเดวี่ โจนส์ ล๊อคเกอร์
ให้นอนสำนึกในก้นทะเลซัก 10-20 ปี
แต่ก็อีกนั่นแหละ ผมจะทำแบบนั้นไปทำไม
ผมมีสิทธิ์อะไร ที่จะใช้กติกาของตัวเองไปกระทำกับคนอื่น
ที่จะใช้กฏเกณฑ์อันมาจากโทสะของตนไปตัดสินคนอื่น

                 สุขกันเถอะเรา ดิบไปทำไม~

ปล่อยๆเขาไปเถอะครับ พวกเขาก็แค่หมากสีดำ
ที่คิดว่าตัวเองเป็นจักพรรดิ์ มีอำนาจเหนือทุกสรรพสิ่งที่รายรอบอยู่

หมากขาวและดำเป็นคู่ดุจวัฏจักร
ในฐานะอาจารย์ผู้สอนให้รู้ว่า บางสิ่ง บางแห่ง ลวงตา

dolls-master thanks.
- น้องก้อย ผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของการคอสกัปตันแจ๊ค
  ช่วยเหลือเรื่องการตัดเย็บ และช่วยทำพร๊อพจนเสร็จทันเวลา
  ดูแลตอนผมป่วยเจียนตาย โทรไปลางานให้
  และอีกมากมายที่ต่อให้ขึ้น entry ใหม่อีก 100 entry ก็คงไม่พอเขียน
  และไม่รู้ว่าจะเขียนให้โลกรู้ทำไม เพราะทั้งโลกคงหมั่นไส้ ถ้าผมบอกว่า
  ความดีของน้องก้อยไม่ได้น้อยไปกว่าเม็ดทรายทั้งทะเลแคริบเบี้ยนเลย
- บัวลอย-ไข่หวาน ถึงจะไม่ได้มาเข้าฝันเลย แต่ทำบุญไปให้เรื่อยๆนะครับ
- คุณแมค กับคุณแนน ไม่มีอะไรที่ทำให้ผมเปลี่ยนความคิดที่มีต่อคุณ
  จาก entry ที่แล้วได้
- น้อง maho ตัวจริงนิสัยดีมากเลย จะรอดูเคนชินทั้งทีมนะ
  เป็นการ์ตูนที่ผมชอบที่สุดแล้วครับ
- น้องๆแม่มดน้อยโดเรมี ที่ใช้เวทมนต์ดึงวิญญาณผมไปจากร่าง
  ให้เห็นสิ่งที่ผมอยากทำ เป็นแรงบันดาลใจที่ดีมากเลยครับ
- น้องอิ๋ว เพิ่งรู้จักกัน แต่อัธยาศัยดีมาก ทำให้ไม่กดดันเวลาอยู่บนเวที
- น้องขวัญ น้องมี๊ & โย เด็ก dec ด้วยกัน เพิ่งจะรู้นะเนี่ย
- น้องหนึ่ง ที่มาร่วมถ่ายรูปฮาๆ ด้วยกัน โจ๊กเกอร์สุดยอดอ่ะครับ ให้ตายเถอะโรบิน
- น้องทักกี้ (พี่นอตจำชื่อได้ละ) ที่เข้ามาทักทาย น่าจะคอสมาเนอะ
- สต๊าฟโออิชิ ที่ไม่ว่าอะไรที่ผมหยิบข้าวที่แจกฟรีมา 2 กล่อง
- เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ทุกท่าน ที่ไม่ได้เอ่ยนาม อย่าน้อยใจไปนะครับ
  ขอขอบคุณไว้ ณ ที่นี้ จากใจจริงครับ
- cosplayer ทุกท่าน ที่ร่วมอุดมการณ์เดียวกัน ขอบคุณครับที่สร้างสรรค์ให้วงการนี้
  มีสีสัน เต็มไปด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ ผมขอให้เป็นเช่นนั้นตลอดไป
- ช่างภาพ ทุกๆท่าน ที่ให้เกียรติถ่ายภาพและลงรูปสวยๆให้ได้ชมกัน
  ขอขอบคุณครับ
- สุดท้ายนี้ ขอขอบคุณผู้จัดงานและเจ้าของสถานที่ ที่ทำให้เราได้มีงานดีๆแบบนี้ครับ